۲۲ فروردین ۱۳۹۵

یعنی دقیق آخرین پست این وبلاگ را در یکم دی ماه ۱۳۹۱ نوشته ام و از آن موقع تا به حال کرکره اش تقریبا پایین کشیده شده بوده تا این ساعت.

البته آن پست هم الان درفت شده است و به تاریخ فعلی، آخرین پست برای ۲۸ آذر ۹۱ بوده است.

به هر حال یک دوره ای بود که گذشت و در آن دوره، نوشتن این وبلاگ، بیش از حد مخاطره آمیز بود.

در این مدت وبلاگ دیگری هم در نشانی دیگر باز کردم و در آن هم برخی پستهایم را نوشتم اما همیشه دلم به دنبال اینجا بود. چه می گویند، عشق اول، وبلاگ اول یا همچین چیزی. حتما عاشقها بهتر می فهمند، من که جزوشان نیستم.

اما خب برخی عادتهایشان را دارم، مثلا مثل کسی که به معشوق قدیمی اش رسیده باشد، خوب این چند خط صفر و یک را می چلانم و بغل می کنم و فشار می دهم. دستی به سر و رویش می کشم. این چند خط هم  همان بوسه های نخست پس از وصال است که طعم خوب بوسه های دوران آشنایی را می دهد.

خلاصه که به عشق اول وبلاگ نویسی ام رسیده ام و فعلا ولش نمی کنم. یعنی خدا نکند که ولش کنم.

این جمله یعنی احتیاط بیشتری به خرج خواهم داد تا دیگر عشقم، حقم، وبلاگم به محاق نروند.

همین.



دیدگاه خود را بنویسید